Eindelijk..

 

Eindelijk is het definitief, kan ik het van de daken schreeuwen en heb ik het zelf zwart op wit. Niks kan er nu nog aan veranderen, nu is het gewoon zo!

 

Vandaag zat m'n contract bij de post. Even ondertekenen, vanavond inleveren en dan is het 100%!

 

Al een hele tijd zat m'n leidinggevende van m'n stage afdeling te peilen wat ik wilde gaan doen wanneer ik m'n diploma heb. Elke keer heb ik geantwoord dat ik wel binnen het huis wilde blijven werken.. Maar ook graag terug wilde naar de afdeling waar ik 2 jaar terug begonnen ben als vakantiehulp. Maar ook dat ik eigenlijk al wist dat dat gewoon niet mogelijk was omdat ze daar meer dan voldoende personeel hebben en misschien nog wel uren moeten gaan afgeven vanwege alle veranderingen.

 

Een paar weken terug kwam ik de p&o functionaris tegen die vroeg of ik m'n leidinggevende al gesproken had.. Toen ik nee zei kreeg ik te horen dat ze me graag als fulltimer wilde hebben na m'n diplomering op deze afdeling. Dus nee, niks geen zwangersschapsverlof opvangen.. Geen half jaar contract om te kijken hoe ik functioneer.. Maar gewoon meteen een jaarcontract omdat ze toch wel weten hoe ik werk en me gewoon erg graag willen houden!

 

De dag erop werdt ik apart geroepen door m'n leidinggevende, want ze had iets belangrijks te bespreken. Ehh.. tja, ik wist het al haha! En heb maar meteen weer ja gezegd!

 

En nu.. 3 weken later ligt alles in de brievenbus en is het gewoon zo definitief!

 

Nog even blokken.. 25 juni m'n diploma ophalen en per 1 juli aan de slag..

 

Dit had ik 3 maanden geleden nooit niet durven dromen!

 

 

Ik voel me op het moment niet echt prettig bij een aantal dingen die er de afgelopen (vooral 2) dagen op het werk gebeurd zijn. Dubbele is dan ook nog eigenlijk dat ik er helemaal niks aan kan doen en er helemaal niks aan mij heeft gelegen. Maar toch, het is zo raar gegaan allemaal en schijnbaar heb je helemaal niks te zeggen als de leidinggevende in dr eentje al een keuze heeft gemaakt. Ik loop er al de hele dag mee rond, en door wat anders wat er nog bij kwam vandaag wat eigenlijk nog met hetzelfde te maken had was het helemaal raak.

 

Andere collega's vinden het net zo erg.. Maarja, die kunnen zich er wel bij neerleggen en vinden het toch wel goed zo. Alleen een andere leidinggevende die er ook bij betrokken is geweest had er ook niet echt een goed gevoel over.

 

Morgen zie ik m'n leidinggevende weer en spreek ik het uit.. Want vind het alles behalve leuk zo..

 

 

 

Ze zijn foeilelijk, ze zien er ontzettend lomp uit.. Maar ze lopen o zo lekker en zijn schijnbaar een ware hype al een hele tijd haha!

 

Een hele tijd terug ben ik al eens wezen kijken voor een paar.. Maar toen kon ik niet kiezen en twijfelde ik nog best wel of ik ze echt wilde. Nu hebben een aantal collega's ze ook en zijn dr echt tevreden over dus begon het hier ook te kriebelen! Dus alle winkels af waar ze ze hebben.. En juist ja, nergens mijn maat in de kleur die ik wil. Alle kleurtjes vind ik ontzettend leuk en kunnen nu nog hartstikke leuk onder m'n uniform.. Maar aangezien we over een paar maanden nieuwe khaki kleurige uniformen krijgen lijkt fel groen ofzo me niet zo'n denderend idee ;-)

 

Bij navraag in de winkel baalde ik nog meer.. Ze konden niet los bestellen en de volgende levering die ze binnenkregen was pas eind Mei! Neuh, daar wacht ik niet op!

 

Dus wat op internet zitten zoeken tot dat ik ze gevonden had, en maar meteen besteld..

 

Dus binnen 10 dagen komen deze als het goed is binnen:

 

 

hele mooie goude crocs

Een oog kan je van alles laten zien.. Kijk maar ;-)

 

Ik was gewoon niet meer tevreden over m'n oude vertrouwde nikon coolpix.. Ik wilde meer kunnen met m'n camera en ach.. Hij begon ook gewoon alweer oud te worden. Dus al bij al werd het tijd om op camerajacht te gaan. Na veel proberen, twijfelen en toch maar doen is het deze geworden:

 

 

De Nikon D40!

Wat vliegt de tijd! Alweer 2 weken geleden dat ik hier een logje geplaatst heb dus het word weer tijd om wat bij te praten.

 

Ik ben alweer 2 weken verder met m'n stage en het gaat nog steeds gewoon goed! Collega's zijn niets dan positief, ik heb zelf het idee dat het wel lekker loopt. Dus heb het idee dat het nu wel gewoon goed gaat komen en ik eind juni gewoon lekker klaar ben en m'n diploma op zak heb.

Wel is het een gigantische puinhoop op het werk, maarja.. Dit is al een tijd zo. Alle onduidelijkheid onder elkaar zorgt voor frustraties, vacatures worden niet opgevuld waardoor de bezettingen alles behalve geweldig zijn. Sta dus ook constant maar amper overgepland of voor een halve dienst ofzo. Maargoed, moet niet klagen en blij zijn dat ik hier zo snel terrecht kon :-)

 

Afgelopen woensdag ben ik naar 't tunneke in Schijndel geweest, waar we vanuit de personeelsvereniging een thema feest hadden. Een gezellig bourgondisch verpleegfestijn! Het was gezellig, we hebben ontzettend gelachen en je collega's leer je zo toch op een andere manier kennen. Altijd leuk! Om 12 uur was het afgelopen en zijn we weer terug gegaan richting Tilburg. Na een collega nog thuis af te hebben gezet lag ik uiteindelijk om 1 uur klaar wakker in m'n bedje om het nog half 3 te zien worden.. Heel fijn als je om half 7 weer op moet!

 

En vandaag eindelijk weer eens wat afgesproken met Kim en samen de stad ingeweest. Ik ben wel weer leuk geslaagd, 3 shirtjes rijker, en een leuk vestje al zeg ik het zelf haha. Toch maar gekocht naar even twijfelen en hij is leuk!

 

En voor de rest.. Ik ben moe. Sinds woensdag kom ik gewoon niet meer bijgerust heb ik het idee en vroeg m'n bed in komt er ook maar niet van. Vannacht de klok een uur vooruit, dus nog een uur minder rust en het feest is compleet. Maar ach, nog 1 dag om 6 uur op en dan een hele vrije dag!! Dus maandag mag de zon heerlijk schijnen ;-)

Na m'n vorige log haha! Tsja, weet gewoon geen boeiende titel te verzinnen.

 

De 1e week stage zit er al weer op. Nog 14 te gaan!

 

Was weer een bezig weekje, en ook best wel druk en vermoeiend zo. Maandag meteen na m'n introductiegesprek doorgerold in overleg. Daarna pas richting de afdeling. 's middags nog wat besproken en toen was de dag alweer om!

 

Dinsdag begonnen met het inwerken in de zorg, dus wat uitleg gekregen enzo.. Maarja, opzich allemaal wel makkelijk! Voor de rest alvast een paar handelingen geoefend met een collega. Wat kan ik daar zenuwachtig van worden zeg.. Iemand ie meekijkt. Het ging gewoon lekker fout! Tssk.. Slecht!

 

Woensdag had ik al cursus over zorgplannen schrijven etc. In het introductiegesprek met de sectormanager was al wel naar voren gekomen dat ze me daarbij in wilde delen, met oog op de toekomst  Maar zou dan in de 3e groep komen. Had al aangegeven dit wel fijn te vinden.. Nu zat mn leidinggevende in de 2e groep, maar die kon niet weg. Daardoor kon ik er woensdag al tussen! Echt snel hoor. Maar wel weer leerzaam, moet nu ook aan de slag met het schrijven van een plan op de afdeling. Moeilijk omdat ik de bewoners nog maar heel kort ken en dit over 3 weken al af moet zijn! Maar gaat lukken!

 

Donderdag en vrijdag ook nog gewoon ingewerkt en gesprek gehad met de opleidingsfunctionaris om van alles te bespreken.. Ook nog uitleg gekregen over het uitzetten van de medicatie. Best boeiend als je dat al een jaar ofzo doet  M'n begeleidster zou de mijne naarkijken.. En raad eens? Alles klopte zomaar

 

Oftewel een hele leuke eerste week! Collega's zijn leuk, gezellig, eerlijk. De afdeling is rustig.. Eigenlijk precies wat ik op het moment wel nodig heb! Alleen nog steeds is het wennen om stagaire te zijn in plaats van gewoon medewerker.

 

En dan nog om ff terug te komen met dat oog op de toekomst.. Ze willen dat ik de uren van een collega die met zwangerschapsverlof gaat op ga vangen zodra zij wegvalt! Beter kan toch niet? Heb nu dus ook weer een heel mooi doel om naartoe te werken.. En het betekend voor mij wel dat ze er ook vertrouwen in hebben dat het gaat lukken!

 

De zon schijnt, m'n week was goed.. Wat kan er nog fout gaan

Het is weer weekend. Eigenlijk weer zo'n standaard totaal niet boeiend weekend.

 

Vanochtend paar uurtjes ingevallen, net zoals de rest van de week trouwens. Daarna thuis gekomen om eigenlijk helemaal niks meer te doen! En dat terwijl ik nog zoveel moet doen..

 

Maandag begin ik aan m'n stage, waarvoor ik een bpvplan moet maken. Je raad het vast al, nog niks aan gedaan, motivatie zoek. En zo ben ik er al de hele week mee bezig! Maar nog niks verder gekomen als mn naam, klas en opleiding. Goh, wat ben ik een geweldige stagaire.. Dus wie geeft me die trap onder me kont?

 

Daarnaast is mn kamer een gigantische puinhoop. Bijna heel de vloer bezaaid met allerlei papierwerk, zooi die er met het opruimen een tijd terug uit is gekomen maar nog niet weggedaan is en ga zo maar door. En opnieuw hetzelfde verhaal, totaal geen zin om er iets aan te veranderen!

 

Morgen nog een avonddienstje, en dan is het ook afgelopen met het invallen. Misschien ook wel beter zo. Eerst kon het allemaal wel makkelijk, stage lopen en daarna nog werken.. Nu hoef ik dat niet te proberen aangezien het binnen dezelfde instelling is. Nee, op t moment is die 36 uur per week daar denk ik wel genoeg.. Anders kan ik er net zo goed gaan wonen wat ik nu eigenlijk ook al kan haha! En misschien ook wel goed zo, het wat rustiger aan moeten doen en de tijd hebben voor andere dingen.

 

Komt ie dan: Ik ga m'n best doen, ik ga er tegenaan en over een paar maanden ben ik gewoon een goede gediplomeerde verzorgende! Yeah! Dream on.. ;-)

Alweer meer als een week geleden begonnen we hier in het zuiden weer met feesten! Ik die niet zou gaan is toch maar weer bezweken.. Met als resultaat vrijdagavond dweilen, zaterdagavond feesten, zondagmiddag optocht, zondagavond feesten. Maandag gewerkt een een rustdag gehouden, dinsdag gewerkt en 's avonds gefeest en op woensdag ook nog gewerkt en 's avonds haring gehapt!

 

Ik ben blij dat ik toch gegaan ben! Het was stukken leuker als andere jaren, gezellige mensen en je leert elkaar weer een stukkie beter en leuker kennen. In ieder geval niet zoals anders braaf bij ma hangen haha!

 

Maargoed.. Foto's zeggen meer, dus bij deze:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In 2008 mogen we weer onder het motto: De Gomme 44!

 

Eentje om over na te denken he haha!

Ik ben niet van plan m'n gevoelens te delen
Met hen die me lief zijn of niets kunnen schelen
M'n dagen, m'n nachten, m'n tranen, m'n zorgen
M'n diepste verlangens die hou ik verborgen
Ik ben in m'n leven te dikwijls bedrogen
Ik ben door m'n vrienden te vaak voorgelogen
Dus hoef je van mij ook echt niets te verwachten
M'n diepste gedachten die deel ik
Met niemand

 

Het zijn gewoon dingen die wil ik niet uiten
Die komen m'n leven lang niet meer naar buiten
M'n diepste gedachten die schuilen van binnen
Die wil ik niet vatten in woorden en zinnen

Maar soms zou ik willen dat ik ze kon delen
Mezelf laten zien en geen rol hoeven spelen
En toch is het beter het zo maar te laten
Ik wil het gewoon niet bepraten
Met niemand

O ik ben in m'n leven te dikwijls bedrogen
Ik ben door m'n vrienden te vaak voorgelogen
Dus hoef je van mij ook echt niets te verwachten
M'n diepste gedachten die deel ik
Met niemand

 

© Marco Borsato - Niemand

 

 

Het is zo herkenbaar. Constant weer die confrontatie. Constant weer dezelfde fouten maken. Constant weer opnieuw moeten beginnen. Maar waarom?

 

Ik weet het. IK moet veranderen, andere passen zich echt niet altijd aan mij aan. Ik weet dat het beter is voor mezelf. Ik weet dat het zo niet altijd door kan blijven gaan. Maar ik moet de stap zetten om er iets aan te doen. Ik ben degene die weer in zichzelf moet gaan geloven, die er weer voor de volle 100% voor moet gaan, die niet alles naar het negatieve moet trekken en die eens moet aan leren nemen dat andere mensen het wel goed met je voor kunnen hebben.

 

Long way to go..